Je bent 18 en je wilt wat

Je bent 18 en je wilt wat

Mijn man en mijn kinderen zijn de beste en de mooiste ‘dingen’ die mij in mijn leven zijn overkomen. Dat staat voorop. Maar als ik terug kijk op mijn leven tot nog toe en bedenk wat veel invloed heeft gehad op mij als mens, dan is het wel mijn reis naar Australië. Ik was 18, had net mijn VWO diploma op zak en vertrok voor een jaar naar de andere kant van de wereld. Alleen.

Vijf Atheneum

Ik weet nog heel goed hoe ik op het idee kwam om dat te gaan doen. Ik zat in de vijfde klas van het Atheneum en er werd door de school een oriëntatie avond georganiseerd. Voor deze avond waren allerlei mensen uitgenodigd die wat konden vertellen over hun beroep of hun studiekeuze. Veelal waren dit ouders van leerlingen of oud-leerlingen van de school. Zij zaten allemaal aan verschillende tafeltjes en je kon dan bij hen aanschuiven en vragen stellen. Dit alles om je te helpen bij je studiekeuze. Ik kon wel wat hulp gebruiken want ik had echt totaal geen idee! Ik was echt jaloers op klasgenoten die in de vijfde klas al wisten welke studie zij na de middelbare school gingen doen. Sommigen wisten zelfs al concreet welk beroep zij wilden gaan beoefenen.

Het idee werd langzaam een plan

Tijdens die avond praatte ik dus met verschillende mensen over hun beroep of studiekeuze. Maar echt veel wijzer werd ik er niet van. Totdat ik bij een jongen aanschoof die na de middelbare school voor een jaar naar Australië was geweest. Eigenlijk dacht ik meteen, ja dat is het! Dat wil ik ook. Hij vertelde wat voor mooi land Australië is en hoe geweldig het is om daar rond te reizen en op eigen benen te staan. Je reist alleen maar je bent er eigenlijk nooit alleen. Dat eerste gevoel dat ik bij zijn verhaal had, ging niet meer weg. Natuurlijk probeerde ik mij zoveel mogelijk ook te oriënteren op de studiekeuze. Want dat ik ook een studie wilde doen stond wel vast. Maar zo’n jaar naar Australië ging niet meer uit mijn hoofd.

En het gevoel veranderde steeds meer in een idee en dat idee werd langzaamaan een plan. En dat plan werd steeds concreter. Mijn ouders hebben mij eigenlijk altijd geholpen met het uitwerken van dit best wel grootse plan voor een achttienjarige. Daar ben ik ze altijd nog heel dankbaar voor. Dat ze mij dat avontuur gunden en dat zij hun zorgen die ze er waarschijnlijk ook wel over gehad hebben, niet tot mijn zorgen hebben gemaakt.

Travel Active

En zo werd het plan in die mate concreet dat ik samen met mijn vader mij ging inschrijven bij Travel Active. Dat is een organisatie die backpackers helpt bij het regelen van hun reis. Ik heb net nog even op hun website gekeken en ze bestaan nog steeds! Tegenwoordig met heel veel verschillende reispakketten. Ik koos er destijds voor om via hen het vliegticket te regelen en de eerste paar overnachtingen. Ik zou dan met een groep van twaalf personen naar Sydney vertrekken en daar zouden we in die eerste dagen geholpen worden met bijvoorbeeld het aanvragen van een bankrekening en informatie krijgen omtrent het reizen en werken in Australië. De rest, zoals het werkvisum, heb ik allemaal zelf geregeld.

Contact met thuis

Destijds was een jaar backpacken op je achttiende nog redelijk uniek. Ik was de enige die dit ging doen uit mijn klas, naast een klasgenoot die een jaar naar een highschool in Amerika ging. Ik hoefde niet met de boot naar Australië, er bestonden in die tijd al wel vliegtuigen. Maar het onderhouden van contact met thuis was toen nog wel iets anders als nu. Af en toe bellen kon, en e-mailen deed ik ook vaak. Maar bijvoorbeeld de waarbenjij.nu websites waren er toen nog niet. En hetzelfde geldt voor sociale media zoals Skype, Facebook, Whatsapp et cetera. Ik had daar niet eens een mobiele telefoon.

Dus ja, af en toe gezellig bellen en mailen en verder vooral genieten. Iedereen vertelde mij dat ze het zo knap vonden dat ik het durfde om een jaar weg te gaan! Maar ik had voor mezelf wel duidelijk bedacht dat als ik daar zou zijn en ik zou mij een verloren schaap in een grote wereld voelen, dat ik dan gewoon naar huis zou komen. Dan heb ik het in ieder geval wél geprobeerd en weet ik wat het is.

Probeer het gewoon!

En dat is iets wat voor mij als persoon en als moeder heel belangrijk is. Dat je soms gewoon dingen moet proberen. Zeker als het iets is wat heel leuk kan zijn, maar wat ook een beetje spannend of eng is. Probeer het gewoon! Als het niet lukt of als het toch niet je ding is waardoor je er mee stopt, dan is het geen falen, maar dan heb je wat geleerd. En zo kijk ik terug op mijn reis naar Australië. Want ik heb me destijds kapot geleerd voor mijn eindexamens en ik ging! En ik ben een jaar weg gebleven.

En nog altijd denk ik bij bepaalde keuzes die spannend zijn: “Maaike, je ging destijds ook naar Australië. Dat kon je, dus dit kun je ook!” Zo moest ik mezelf ook een beetje toespreken toen ik deze blog ging beginnen. Want dat vond ik toch ook wel erg spannend. En als mijn kinderen ooit thuis gaan komen met spectaculaire plannen hoop ik dat ik als moeder vooral veel vertrouwen in hen zal hebben en ze kansen kan aanbieden. En ik hoop vooral dat het ook mij zal lukken om de zorgen die ik vast zal hebben als moeder, míjn zorgen te laten zijn.

Als je trouwens wil lezen over de dingen die ik destijds allemaal in mijn backpack mee nam, lees dan ook dit leuke artikel!

Welke ervaring is voor jou heel belangrijk in je leven?

8 gedachten over “Je bent 18 en je wilt wat

  1. Tof dat je dit gedaan hebt! Ik heb er zelf ook aan gedacht, tijdens mijn studie tijd, om er een jaar tussen uit te gaan. Maar toen kreeg ik een relatie met mijn vriend en toen wilde ik helemaal niet meer weg ;). Maar ik heb er geen spijt van: nu kunnen we samen de wereld ontdekken 🙂

    1. Bedankt voor je leuke reactie! En omarm wat er op je pad komt, dus ik snap helemaal dat het plan van een jaar er tussen uit gaan geen prioriteit maar had. Maar, samen op reis gaan is hartstikke tof!

  2. Wat een belangrijke en onvergetelijke reis was het he? Ik heb er nog nooit spijt van gehad en we zijn ervaringen rijker geworden die onvervangbaar zijn! Konden we het nog maar een keertje overdoen 😉

    1. Zeker weten! En voor jou natuurlijk ook nog op een andere manier héél belangrijk 🙂 Heerlijk vind ik het om foto’s terug te kijken of wat te bladeren in reisdagboekjes. Wat een reis!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge